Nieuw Zeeland is bij uitstek het land van de extreme sporten. Vrijwel alles dat je kunt bedenken wordt in iedere plaats wel aangeboden. Om keuzestress te voorkomen ben ik thuis natuurlijk al met de voorbereiding begonnen en heb ik eens op internet gekeken wat er zo al mogelijk is. NewZealand.com is een perfect beginpunt daarvoor.
Aangezien ik in 2015 in Australië de smaak voor wildwater raften te pakken had gekregen, ben ik in Nieuw Zeeland op zoek gegaan naar de beste plek om te raften. Mijn referentiepunt was de Tully River in Australië; een klasse 3 tot 4 rivier. Het moest dus minstens hetzelfde, maar liefst beter zijn dan dat.
Categorie I: Makkelijk.
Categorie II: Medium.
Categorie III: Moeilijk
Te moeilijk voor beginnende kanoers en rafters (zonder instructeur aan boord). Voor wildwater 3 moet je goed je eigen koers kunnen varen op ww2 en moet je stevig in je boot zitten. Grote golven, onregelmatigheden, stenen, keerwaters; minder goed overzienbare stroomversnellingen. Met andere woorden: veel water met veel overzicht (grote sterke golven) of weinig water met veel verval en stenen en weinig overzicht. Wildwater drie vereist een goede beheersing van de boot.
Categorie IV: Behoorlijk moeilijk.
Vaarbaar voor mensen die goed kunnen kanoën of raften en ervaring hebben met wildwater 3. Het vergt een goed gevoel voor het wilde water dat door de rivier heen stroomt. Lange stroomversnellingen. grote golven, veel onregelmatigheden, gevaarlijke stenen, sterke keerwaters waarin veel lucht naar boven komt waarbij slecht te overzien is vanuit de rivier wat er gaat komen. Wildwater vier vergt een zeer goede beheersing van de boot en een verkenning van het te varen traject.
Grade 3-4 was erg ruig en indrukwekkend, maar als je de foto’s van de Tully River terugkijkt ziet het er nog allemaal niet zo heel erg spannend uit. Wie mij kent weet dat ik iemand ben die de grenzen graag opzoekt. “Moeilijk” tot “Behoorlijk moeilijk” klinkt nog niet maximaal moeilijk toch?! 😀 haha
Zo had ik in Nieuw Zeeland de Rangitata rivier gevonden. Dit is een klasse 5 rivier; het maximale dat ik kan doen om de grenzen op te zoeken. Klasse 6 is immers “voor mensen die de grens van het onmogelijke willen verleggen” haha 😀
Categorie V: Uiterst moeilijk.
Alleen bevaarbaar voor zeer ervaren wildwater vaarders. Een verkenning vooraf vanaf de kant is noodzakelijk. De vaarder moet vervolgens in staat zijn om de van tevoren bedachte route uit te voeren.
Uiterst moeilijke lange en gevaarlijke stroomversnellingen die elkaar bijna onafgebroken opvolgen. Een grote hoeveelheid obstakels in de rivier, met grote vervallen en veel water. Het vergt een verkenning vanaf de kant om te zien hoe de passage eventueel bevaren kan worden. Alle mogelijke voorzorgsmaatregelen dienen getroffen te worden wanneer men wildwater vijf wil varen.
Categorie VI: Onbevaarbaar.
Voor mensen die de grens van het onmogelijke willen verleggen. Onbevaarbaar/levensgevaarlijk.
Waarschijnlijk is dit ook de verklaring waarom het me in Nieuw Zeeland twee weken heeft geduurd om Yentl zo ver te krijgen dat ze samen met me deze rivier op wilde. Helemaal aan het begin van onze reis zijn we langs de rafting locatie doorgereden, maar na terugkomst in Christchurch hebben we toch besloten om een dagje op en neer te gaan voor de RANGITATA! Het was ruig, snel, duurde veel te kort, de duik in het smeltwater was fris en al met al vond Yentl het reuze meevallen…… tijd voor een klasse 6??? 😉
1 gedachte over “Klaar voor grade 5 rafting?!?!”
En wij maar denken dat jullie voorzichtig zijn.